ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.37
हतॊ वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भॊक्ष्यसॆ महीम् तस्मात् उत्तिष्ठ कौन्तॆय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥ २.३७ ॥ ಹತೋ ವಾ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ಸ್ವರ್ಗಂ ಜಿತ್ವಾ ವಾ ಭೋಕ್ಷ್ಯಸೇ ಮಹೀಮ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ಕೌಂತೇಯ ಯುದ್ಧಾಯ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಃ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.36
अवाच्य वादान् च बहून् वादिष्यन्ति तव अहिताः निन्दन्तः तव सामर्थ्यं ततः दुःखतरं नु किम् ॥ २.३६ ॥ ಅವಾಚ್ಯ ವಾದಾನ್ ಚ ಬಹೂನ್ ವಾದಿಷ್ಯಂತಿ ತವ ಅಹಿತಾಃ ನಿಂದಂತಃ ತವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಂ ತತಃ ದುಃಖತರಂ ನು
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.35
भयात् रणात् उपरतं मंस्यंते त्वां महारथाः यॆषां च त्वं बहुमतः भूत्वा यास्यसि लाघवम् ॥ २.३५ ॥ ಭಯಾತ್ ರಣಾತ್ ಉಪರತಂ ಮಂಸ್ಯಂತೆ ತ್ವಾಂ ಮಹಾರಥಾಃ ಯೇಷಾಂ ಚ ತ್ವಂ ಬಹುಮತಃ ಭೂತ್ವಾ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಲಾಘವಮ್ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.34
अकीर्तिं च अपि भूतानि कथयिष्यन्ति तॆ अव्ययाम् सम्भावितस्य च अकीर्तिः मरणात् अतिरिच्यते ॥ २.३४ ॥ ಅಕೀರ್ತಿಂ ಚ ಅಪಿ ಭೂತಾನಿ ಕಥಯಿಷ್ಯಂತಿ ತೇ ಅವ್ಯಯಾಮ್ ಸಂಭಾವಿತಸ್ಯ ಚ ಅಕೀರ್ತಿಃ ಮರಣಾತ್ ಅತಿರಿಚ್ಯತೆ || ೨.೩೪ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.33
अथ चॆत् त्वं इमं धर्म्यं संग्रामं न करिष्यसि ततः स्वधर्मं कीर्तिं च हित्वा पापं अवाप्स्यसि ॥ २.३३ ॥ ಅಥ ಚೇತ್ ತ್ವಂ ಇಮಂ ಧರ್ಮ್ಯಂ ಸಂಗ್ರಾಮಂ ನ ಕರಿಷ್ಯಸಿ ತತಃ ಸ್ವಧರ್ಮಂ ಕೀರ್ತಿಂ ಚ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.32
यदृच्छया च उपपन्नं स्वर्गद्वारं अपावृतम् सुखिनः क्षत्रियाः पार्थ लभंतॆ युद्धं ईदृशम् ॥ २.३२ ॥ ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಚ ಉಪಪನ್ನಂ ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರಂ ಅಪಾವೃತಮ್ ಸುಖಿನಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಃ ಪಾರ್ಥ ಲಭಂತೇ ಯುದ್ಧಂ ಈದೃಶಮ್ || ೨.೩೨ || yadRucChayA cha
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.31
स्वधर्मं अपि च अवॆक्ष्य न विकम्पितुं अर्हसि धर्म्यात् हि युद्धात् श्रॆयः अन्यात् क्षत्रियस्य न विद्यतॆ ॥ २.३१ ॥ ಸ್ವಧರ್ಮಂ ಅಪಿ ಚ ಅವೇಕ್ಷ್ಯ ನ ವಿಕಂಪಿತುಂ ಅರ್ಹಸಿ ಧರ್ಮ್ಯಾತ್ ಹಿ ಯುದ್ಧಾತ್ ಶ್ರೇಯಃ ಅನ್ಯಾತ್
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.30
दॆही नित्यं अवध्यः अयं दॆहॆ सर्वस्य भारत तस्मात् सर्वाणि भूतानि न त्वं शॊचितुं अर्हसि ॥ २.३० ॥ ದೇಹೀ ನಿತ್ಯಂ ಅವಧ್ಯಃ ಅಯಂ ದೇಹೇ ಸರ್ವಸ್ಯ ಭಾರತ ತಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ವಾಣಿ ಭೂತಾನಿ ನ ತ್ವಂ ಶೋಚಿತುಂ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.29
आश्चर्यवत् पश्यति कश्चित् एनं आश्चर्यवत् वदति तथ एव च अन्यः आश्चर्यवत् च एनं अन्यः शृणॊति श्रुत्वा अपि एनं वॆद न च एव कश्चित् ॥ २.२९ ॥ ಆಶ್ಚರ್ಯವತ್ ಪಶ್ಯತಿ ಕಶ್ಚಿತ್ ಏನಂ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.28
अव्यक्त आदीनि भूतानि व्यक्त मध्यानि भारत अव्यक्त निधनानि एव तत्र का परिदॆवना ॥ २.२८ ॥ ಅವ್ಯಕ್ತ ಆದೀನಿ ಭೂತಾನಿ ವ್ಯಕ್ತ ಮಧ್ಯಾನಿ ಭಾರತ ಅವ್ಯಕ್ತ ನಿಧನಾನಿ ಏವ ತತ್ರ ಕಾ ಪರಿದೇವನಾ || ೨.೨೮ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.27
जातस्य हि ध्रुवः मृत्युः ध्रुवं जन्म मृतस्य च तस्मात् अपरिहार्ये अर्थे न त्वं शोचितुं अर्हसि ॥ २.२७ ॥ ಜಾತಸ್ಯ ಹಿ ಧ್ರುವಃ ಮೃತ್ಯುಃ ಧ್ರುವಂ ಜನ್ಮ ಮೃತಸ್ಯ ಚ ತಸ್ಮಾತ್ ಅಪರಿಹಾರ್ಯೇ ಅರ್ಥೇ ನ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.26
अथ च एनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् तथापि त्वं महाबाहो न एवं शोचितुं अर्हसि ॥ २.२६ ॥ ಅಥ ಚ ಏನಂ ನಿತ್ಯಜಾತಂ ನಿತ್ಯಂ ವಾ ಮನ್ಯಸೇ ಮೃತಮ್ ತಥಾಪಿ ತ್ವಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ನ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.25
अव्यक्तः अयं अचिन्त्यः अयं अविकार्यः अयं उच्यतॆ तस्मात् एवं विदित्वा एनं न अनुशॊचितुं अर्हसि ॥ २.२५ ॥ ಅವ್ಯಕ್ತಃ ಅಯಂ ಅಚಿಂತ್ಯಃ ಅಯಂ ಅವಿಕಾರ್ಯಃ ಅಯಂ ಉಚ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ಏವಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಏನಂ ನ ಅನುಶೋಚಿತುಂ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.24
अच्छॆद्यः अयं अदाह्यः अयं अक्लॆद्यः अशॊष्य एव च नित्यः सर्वगतः स्थाणुः अचलः अयं सनातनः ॥ २.२४ ॥ ಅಚ್ಛೇದ್ಯಃ ಅಯಂ ಅದಾಹ್ಯಃ ಅಯಂ ಅಕ್ಲೇದ್ಯಃ ಅಶೋಷ್ಯ ಏವ ಚ ನಿತ್ಯಃ ಸರ್ವಗತಃ ಸ್ಥಾಣುಃ ಅಚಲಃ ಅಯಂ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.23
न एनं छिन्दन्ति शस्त्राणि न एनं दहति पावकः न च एनं क्लॆदयन्ति आपः न शॊषयति मारुतः ॥ २.२३ ॥ ನ ಏನಂ ಛಿಂದಂತಿ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ನ ಏನಂ ದಹತಿ ಪಾವಕಃ ನ ಚ ಏನಂ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.22
वासंति जीर्णानि यथा विहाय नवानि गृह्णाति नरः अपराणि तथा शरीराणि विहाय जीर्णानि अन्यानि संयाति नवानि दॆही ॥ २.२२ ॥ ವಾಸಂತಿ ಜೀರ್ಣಾನಿ ಯಥಾ ವಿಹಾಯ ನವಾನಿ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ನರಃ ಅಪರಾಣಿ ತಥಾ ಶರೀರಾಣಿ ವಿಹಾಯ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.21
वॆद अविनाशिनं नित्यं यः एनं अजं अव्ययम् कथं सः पुरुषः पार्थ कं घातयति हंति कम् ॥ २.२१ ॥ ವೇದ ಅವಿನಾಶಿನಂ ನಿತ್ಯಂ ಯಃ ಏನಂ ಅಜಂ ಅವ್ಯಯಮ್ ಕಥಂ ಸಃ ಪುರುಷಃ ಪಾರ್ಥ ಕಂ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.20
न जायतॆ म्रियतॆ वा कदाचिन् न अयं भूत्वा भविता वा न भूयः अजः नित्यः शाश्वतः अयं पुराणः न हन्यतॆ हन्यमानॆ शरीरॆ ॥ २.२० ॥ ನ ಜಾಯತೇ ಮ್ರಿಯತೇ ವಾ ಕದಾಚಿನ್ ನ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.19
यः एनं वॆत्ति हंतारं यः च एनं मन्यते हतम् उभौ तौ न विजानीतः न अयं हंति न हन्यते ॥ २.१९ ॥ ಯಃ ಏನಂ ವೇತ್ತಿ ಹಂತಾರಂ ಯಃ ಚ ಏನಂ ಮನ್ಯತೆ ಹತಮ್
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.18
अंतवंत इमॆ दॆहा नित्यस्य उक्ताः शरीरिणः अनाशिनः अप्रमॆयस्य तस्मात् युध्यस्व भारत ॥ २.१८ ॥ ಅಂತವಂತ ಇಮೇ ದೇಹಾ ನಿತ್ಯಸ್ಯ ಉಕ್ತಾಃ ಶರೀರಿಣಃ ಅನಾಶಿನಃ ಅಪ್ರಮೇಯಸ್ಯ ತಸ್ಮಾತ್ ಯುಧ್ಯಸ್ವ ಭಾರತ || ೨.೧೮ || aMtavaMta imE