ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 3.8
नियतं कुरु कर्म त्वं कर्म ज्यायः हि अकर्मणः । शरीरयात्रा अपि च तॆ न प्रसिद्ध्यॆत् अकर्मणः ॥ ३.८ ॥ ನಿಯತಂ ಕುರು ಕರ್ಮ ತ್ವಂ ಕರ್ಮ ಜ್ಯಾಯಃ ಹಿ ಅಕರ್ಮಣಃ | ಶರೀರಯಾತ್ರಾ ಅಪಿ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 3.7
यः तु इन्द्रियाणि मनसा नियम्य आरभतॆ अर्जुन । कर्म-इन्द्रियैः कर्म-यॊगं असक्तः सः विशिष्यतॆ ॥ ३.७ ॥ ಯಃ ತು ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನಸಾ ನಿಯಂಯ ಆರಭತೇ ಅರ್ಜುನ | ಕರ್ಮ-ಇಂದ್ರಿಯೈಃ ಕರ್ಮ-ಯೋಗಂ ಅಸಕ್ತಃ ಸಃ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 3.6
कर्मॆन्द्रियाणि संयम्य यः आस्तॆ मनसा स्मरन् । इन्द्रियार्थान् विमूढात्मा मिथ्याचारः सः उच्यतॆ ॥ ३.६ ॥ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ಸಂಯಮ್ಯ ಯಃ ಆಸ್ತೇ ಮನಸಾ ಸ್ಮರನ್ | ಇಂದ್ರಿಯಾರ್ಥಾನ್ ವಿಮೂಢಾತ್ಮಾ ಮಿಥ್ಯಾಚಾರಃ ಸಃ ಉಚ್ಯತೇ || ೩.೬ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 3.5
न हि कश्चित् क्षणं अपि जातु तिष्ठति अकर्मकृत् । कार्यतॆ हि अवशः कर्म सर्वः प्रकृतिजैः गुणैः ॥ ३.५ ॥ ನ ಹಿ ಕಶ್ಚಿತ್ ಕ್ಷಣಂ ಅಪಿ ಜಾತು ತಿಷ್ಠತಿ ಅಕರ್ಮಕೃತ್ | ಕಾರ್ಯತೇ ಹಿ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 3.4
न कर्मणां अनारम्भात् नैष्कर्म्यं पुरुषः अश्नुतॆ । न च संन्यसनात् ऎव सिद्धिं समधिगच्छति ॥ ३.४ ॥ ನ ಕರ್ಮಣಾಂ ಅನಾರಂಭಾತ್ ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಂ ಪುರುಷಃ ಅಶ್ನುತೇ | ನ ಚ ಸಂನ್ಯಸನಾತ್ ಏವ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸಮಧಿಗಚ್ಛತಿ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 3.3
श्री भगवान् उवाच :- लॊकॆ अस्मिन् द्विविधा निष्ठा पुरा प्रॊक्ता मया अनघ । ज्ञानयॊगॆन साख्यानां कर्मयॊगॆन यॊगिनाम् ॥ ३.३ ॥ ಶ್ರೀ ಭಗವಾನ್ ಉವಾಚ :- ಲೋಕೇ ಅಸ್ಮಿನ್ ದ್ವಿವಿಧಾ ನಿಷ್ಠಾ ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 3.2
व्यामिश्रॆण इव वाक्यॆन बुद्धिं मॊहयसि इव मॆ । तत् एकं वद निश्चित्य यॆन श्रॆयः अहं आप्नुयाम् ॥ ३.२ ॥ ವ್ಯಾಮಿಶ್ರೇಣ ಇವ ವಾಕ್ಯೇನ ಬುದ್ಧಿಂ ಮೋಹಯಸಿ ಇವ ಮೇ | ತತ್ ಏಕಂ ವದ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 3.1
अर्जुन उवाच :- ज्यायसी चॆत् कर्मणः तॆ मता बुद्धिः जनार्दन तत् किं कर्मणि घॊरॆ मां नियॊजयसि कॆशव ॥ ३.१ ॥ ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ :- ಜ್ಯಾಯಸೀ ಚೇತ್ ಕರ್ಮಣಃ ತೇ ಮತಾ ಬುದ್ಧಿಃ ಜನಾರ್ದನ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.72
एषा ब्राह्मी स्थितिः पार्थ न एनं प्राप्य विमुह्यति । स्थित्वा अवस्यां अन्त कालॆ अपि ब्रह्म निर्वाणं ऋच्छति ॥ २.७२ ॥ ಏಷಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸ್ಥಿತಿಃ ಪಾರ್ಥ ನ ಏನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿಮುಹ್ಯತಿ | ಸ್ಥಿತ್ವಾ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.71
विहाय कामान् यः सर्वान् पुमान् चरति निःस्पृहः । निर्ममः निरहङ्कारः सः शान्तिं अधिगच्छति ॥ २.७१ ॥ ವಿಹಾಯ ಕಾಮಾನ್ ಯಃ ಸರ್ವಾನ್ ಪುಮಾನ್ ಚರತಿ ನಿಃಸ್ಪೃಹಃ | ನಿರ್ಮಮಃ ನಿರಹಂಕಾರಃ ಸಃ ಶಾಂತಿಂ ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.70
आपूर्यमाणं अचल प्रतिष्ठं समुद्रं आपः प्रविशन्ति यद्वत् । तद्वत् कामाः यं प्रविशन्ति सर्वॆ सः शान्तिं आप्नॊति न काम कामी ॥ २.७० ॥ ಆಪೂರ್ಯಮಾಣಂ ಅಚಲ ಪ್ರತಿಷ್ಠಂ ಸಮುದ್ರಂ ಆಪಃ ಪ್ರವಿಶಂತಿ ಯದ್ವತ್ |
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.69
या निशा सर्व भूतानां तस्यां जागर्ति संयमी । यस्यां जाग्रति भूतानि सा निशा पश्यतः मुनॆः ॥ २.६९ ॥ ಯಾ ನಿಶಾ ಸರ್ವ ಭೂತಾನಾಂ ತಸ್ಯಾಂ ಜಾಗರ್ತಿ ಸಂಯಮೀ | ಯಸ್ಯಾಂ ಜಾಗ್ರತಿ ಭೂತಾನಿ ಸಾ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.68
तस्मात् यस्य महाबाहॊ निगृहीतानि सर्वशः । इन्द्रियाणि इन्द्रियार्थॆभ्यः तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ २.६८ ॥ ತಸ್ಮಾತ್ ಯಸ್ಯ ಮಹಾಬಾಹೋ ನಿಗೃಹೀತಾನಿ ಸರ್ವಶಃ | ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ಇಂದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಭ್ಯಃ ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ || ೨.೬೮ || tasmAt yasya
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.67
इन्द्रियाणां हि चरतां यत् मनः अनुविधीयतॆ । तत् अस्य हरति प्रज्ञां वायुः नावं इव अम्भसि ॥ २.६७ ॥ ಇಂದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಹಿ ಚರತಾಂ ಯತ್ ಮನಃ ಅನುವಿಧೀಯತೇ | ತತ್ ಅಸ್ಯ ಹರತಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಂ ವಾಯುಃ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.66
न अस्ति बुद्धिः अयुक्तस्य न च अयुक्तस्य भावना । न च अभावयतः शान्तिः अशान्तस्य कुतः सुखम् ॥ २.६६ ॥ ನ ಅಸ್ತಿ ಬುದ್ಧಿಃ ಅಯುಕ್ತಸ್ಯ ನ ಚ ಅಯುಕ್ತಸ್ಯ ಭಾವನಾ | ನ ಚ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.65
प्रसादॆ सर्वदुःखानां हानिः अस्य उपजायतॆ । प्रसन्नचॆतसः हि अशु बुद्धिः परि-अवतिष्ठतॆ ॥ २.६५ ॥ ಪ್ರಸಾದೇ ಸರ್ವದುಃಖಾನಾಂ ಹಾನಿಃ ಅಸ್ಯ ಉಪಜಾಯತೇ | ಪ್ರಸನ್ನಚೇತಸಃ ಹಿ ಅಶು ಬುದ್ಧಿಃ ಪರಿ-ಅವತಿಷ್ಠತೇ || ೨.೬೫ || prasAdE sarvaduHkhAnAM
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.64
ರಾಗದ್ವೇಷ ವಿಮುಕ್ತೈಃ ತು ವಿಷಯಾನ್ ಇಂದ್ರಿಯೈಃ ಚರನ್ | ಆತ್ಮವಶೈಃ ವಿಧೇಯ ಆತ್ಮಾ ಪ್ರಸಾದಂ ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ || ೨.೬೪ || रागद्वॆष विमुक्तैः तु विषयान् इंद्रियैः चरन् । आत्मवशैः विधॆय आत्मा प्रसादं अधिगच्छति ॥ २.६४ ॥
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.62 & 2.63
ध्यायतः विषयान् पुंसः सङ्गः तॆषु उपजायतॆ । सङ्गात् सञ्जायतॆ कामः कामात् क्रॊधः अभिजायतॆ ॥ २.६२ ॥ क्रॊधात् भवति सम्मॊहः सम्मॊहात् स्मृतिविभ्रमः । स्मृतिभ्रंशात् बुद्धिनाशः बुद्धिनाशात् प्रणश्यति ॥ २.६३ ॥ ಧ್ಯಾಯತಃ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.61
तानि सर्वाणि संयम्य युक्त आसीत मत्परः । वशॆ हि यस्य इन्द्रियाणि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ २.६१ ॥ ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸಂಯಮ್ಯ ಯುಕ್ತ ಆಸೀತ ಮತ್ಪರಃ | ವಶೇ ಹಿ ಯಸ್ಯ ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 2.60
यततॊ हि अपि कौन्तॆय पुरुषस्य विपश्चितः । इन्द्रियाणि प्रमाथीनि हरन्ति प्रसभं मनः ॥ २.६० ॥ ಯತತೋ ಹಿ ಅಪಿ ಕೌಂತೇಯ ಪುರುಷಸ್ಯ ವಿಪಶ್ಚಿತಃ | ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ಪ್ರಮಾಥೀನಿ ಹರಂತಿ ಪ್ರಸಭಂ ಮನಃ || ೨.೬೦ ||