ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.36
अपि चॆत् असि पापॆभ्यः सर्वॆभ्यः पापकृत्तमः । सर्वं ज्ञान प्लवॆन एव वृजिनं सन्तरिष्यसि ॥ ४.३६ ॥ ಅಪಿ ಚೇತ್ ಅಸಿ ಪಾಪೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವೇಭ್ಯಃ ಪಾಪಕೃತ್ತಮಃ | ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾನ ಪ್ಲವೇನ ಏವ ವೃಜಿನಂ ಸಂತರಿಷ್ಯಸಿ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.35
यत् ज्ञात्वा न पुनः मॊहं एवं यास्यसि पाण्डव । यॆन भूतानि अशॆषाणि द्रक्ष्यसि आत्मनि अथॊ मयि ॥ ४.३५ ॥ ಯತ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ನ ಪುನಃ ಮೋಹಂ ಏವಂ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಪಾಂಡವ | ಯೇನ ಭೂತಾನಿ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.34
तत् विद्धि प्रणिपातॆन परिप्रश्नॆन सॆवया । उपदॆक्ष्यन्ति तॆ ज्ञानं ज्ञानिनः तत्वदर्शिनः ॥ ४.३४ ॥ ತತ್ ವಿದ್ಧಿ ಪ್ರಣಿಪಾತೇನ ಪರಿಪ್ರಶ್ನೇನ ಸೇವಯಾ | ಉಪದೇಕ್ಷ್ಯಂತಿ ತೇ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾನಿನಃ ತತ್ವದರ್ಶಿನಃ || ೪.೩೪ || tat viddhi
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.33
श्रॆयान् द्रव्यमयात् यज्ञात् ज्ञान यज्ञः परन्तप । सर्वं कर्म अखिलं पार्थ ज्ञानॆ परिसमाप्यतॆ ॥ ४.३३ ॥ ಶ್ರೇಯಾನ್ ದ್ರವ್ಯಮಯಾತ್ ಯಜ್ಞಾತ್ ಜ್ಞಾನ ಯಜ್ಞಃ ಪರಂತಪ | ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮ ಅಖಿಲಂ ಪಾರ್ಥ ಜ್ಞಾನೇ ಪರಿಸಮಾಪ್ಯತೇ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.32
एवं बहुविधाः यज्ञाः वितताः ब्रह्मणः मुखॆ । कर्मजान् विद्धि तान् सर्वान् एवं ज्ञात्वा विमॊक्ष्यसॆ ॥ ४.३२ ॥ ಏವಂ ಬಹುವಿಧಾಃ ಯಜ್ಞಾಃ ವಿತತಾಃ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಮುಖೇ | ಕರ್ಮಜಾನ್ ವಿದ್ಧಿ ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.31
यज्ञ शिष्ट अमृत भुजः यान्ति ब्रह्म सनातनम् । न अयं लॊकः अस्ति अयज्ञस्य कुतः अन्यः कुरुसत्तम ॥ ४.३१ ॥ ಯಜ್ಞ ಶಿಷ್ಟ ಅಮೃತ ಭುಜಃ ಯಾಂತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್ | ನ ಅಯಂ ಲೋಕಃ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.30
अपरॆ नियत आहाराः प्राणान् प्राणॆषु जुह्वति । सर्वॆ अपि एतॆ यज्ञ विदः यज्ञ क्षपित कल्मषाः ॥ ४.३० ॥ ಅಪರೇ ನಿಯತ ಆಹಾರಾಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಪ್ರಾಣೇಷು ಜುಹ್ವತಿ | ಸರ್ವೇ ಅಪಿ ಏತೇ ಯಜ್ಞ ವಿದಃ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.29
अपानॆ जुह्वति प्राणं प्राणॆ अपानं तथा अपरॆ । प्राण-अपान गती रुद्ध्वा प्राणायाम परायणाः ॥ ४.२९ ॥ ಅಪಾನೇ ಜುಹ್ವತಿ ಪ್ರಾಣಂ ಪ್ರಾಣೇ ಅಪಾನಂ ತಥಾ ಅಪರೇ | ಪ್ರಾಣ-ಅಪಾನ ಗತೀ ರುದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಪರಾಯಣಾಃ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.28
द्रव्ययज्ञाः तपॊयज्ञा यॊगयज्ञाः तथा अपरॆ । स्वाध्याय ज्ञानयज्ञाः च यतयः संशित व्रताः ॥ ४.२८ ॥ ದ್ರವ್ಯಯಜ್ಞಾಃ ತಪೋಯಜ್ಞಾ ಯೋಗಯಜ್ಞಾಃ ತಥಾ ಅಪರೇ | ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಾಃ ಚ ಯತಯಃ ಸಂಶಿತ ವ್ರತಾಃ || ೪.೨೮ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.27
सर्वाणि इन्द्रिय कर्माणि प्राण कर्माणि च अपरॆ । आत्म संयम यॊग अग्नौ जुह्वति ज्ञानदीपितॆ ॥ ४.२७ ॥ ಸರ್ವಾಣಿ ಇಂದ್ರಿಯ ಕರ್ಮಾಣಿ ಪ್ರಾಣ ಕರ್ಮಾಣಿ ಚ ಅಪರೇ | ಆತ್ಮ ಸಂಯಮ ಯೋಗ ಅಗ್ನೌ ಜುಹ್ವತಿ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.26
श्रॊत्र आदीनि इन्द्रियाणि अन्यॆ संयम अग्निषु जुह्वति । शब्द आदीन् विषयान् अन्य इन्द्रिय अग्निषु जुह्वति ॥ ४.२६ ॥ ಶ್ರೋತ್ರ ಆದೀನಿ ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ಅನ್ಯೇ ಸಂಯಮ ಅಗ್ನಿಷು ಜುಹ್ವತಿ | ಶಬ್ದ ಆದೀನ್ ವಿಷಯಾನ್ ಅನ್ಯ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.25
दैवं एव अपरॆ यज्ञं यॊगिनः पर्युपासतॆ । ब्रह्म अग्नौ अपरॆ यज्ञं यज्ञॆन इव उपजुह्वति ॥ ४.२५ ॥ ದೈವಂ ಏವ ಅಪರೇ ಯಜ್ಞಂ ಯೋಗಿನಃ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ | ಬ್ರಹ್ಮ ಅಗ್ನೌ ಅಪರೇ ಯಜ್ಞಂ ಯಜ್ಞೇನ ಇವ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.24
ब्रह्म अर्पणं ब्रह्म हविः ब्रह्म अग्नौ ब्रह्मणा हुतम् । ब्रह्म एव तॆन गन्तव्यं ब्रह्म कर्म समाधिना ॥ ४.२४ ॥ ಬ್ರಹ್ಮ ಅರ್ಪಣಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಹವಿಃ ಬ್ರಹ್ಮ ಅಗ್ನೌ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಹುತಮ್ | ಬ್ರಹ್ಮ ಏವ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.23
गतसंगस्य मुक्तस्य ज्ञान अवस्थित चॆतसः । यज्ञाय आचरतः कर्मः समग्रं प्रविलीयतॆ ॥ ४.२३ ॥ ಗತಸಂಗಸ್ಯ ಮುಕ್ತಸ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಅವಸ್ಥಿತ ಚೇತಸಃ | ಯಜ್ಞಾಯ ಆಚರತಃ ಕರ್ಮಃ ಸಮಗ್ರಂ ಪ್ರವಿಲೀಯತೇ || ೪.೨೩ || gatasaMgasya muktasya
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.22
यदृच्छा लाभ सन्तुष्टः द्वन्द्व अतीतः विमत्सरः । समः सिद्धौ असिद्धौ च कृत्वा अपि न निबध्यतॆ ॥ ४.२२ ॥ ಯದೃಚ್ಛಾ ಲಾಭ ಸಂತುಷ್ಟಃ ದ್ವಂದ್ವ ಅತೀತಃ ವಿಮತ್ಸರಃ | ಸಮಃ ಸಿದ್ಧೌ ಅಸಿದ್ಧೌ ಚ ಕೃತ್ವಾ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.21
निराशीः यत चित्त आत्मा त्यक्त सर्व परिग्रहः । शरीरं कॆवलं कर्म कुर्वन् न आप्नॊति किल्बिषम् ॥ ४.२१ ॥ ನಿರಾಶೀಃ ಯತ ಚಿತ್ತ ಆತ್ಮಾ ತ್ಯಕ್ತ ಸರ್ವ ಪರಿಗ್ರಹಃ | ಶರೀರಂ ಕೇವಲಂ ಕರ್ಮ ಕುರ್ವನ್
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.20
त्यक्त्वा कर्मफलासंगं नित्यतृप्तः निराश्रयः । कर्मणि अभिप्रवृत्तः अपि न एव किञ्चित् करॊति सः ॥ ४.२० ॥ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಕರ್ಮಫಲಾಸಂಗಂ ನಿತ್ಯತೃಪ್ತಃ ನಿರಾಶ್ರಯಃ | ಕರ್ಮಣಿ ಅಭಿಪ್ರವೃತ್ತಃ ಅಪಿ ನ ಏವ ಕಿಂಚಿತ್ ಕರೋತಿ ಸಃ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.19
यस्य सर्वॆ समारम्भाः काम-सन्कल्प-वर्जिताः । ज्ञानाग्नि-दग्ध-कर्माणां तम् आहुः पण्डितं बुधाः ॥ ४.१९ ॥ ಯಸ್ಯ ಸರ್ವೇ ಸಮಾರಂಭಾಃ ಕಾಮ-ಸಂಕಲ್ಪ-ವರ್ಜಿತಾಃ | ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿ-ದಗ್ಧ-ಕರ್ಮಾಣಾಂ ತಮ್ ಆಹುಃ ಪಂಡಿತಂ ಬುಧಾಃ || ೪.೧೯ || yasya sarvE samAraMbhAH kAma-saMkalpa-varjitAH
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.18
कर्मणि अकर्म यः पश्यॆत् अकर्मणि च कर्म यः । सः बुद्धिमान् मनुष्यॆषु सः युक्तः कृत्स्नकर्मकृत् ॥ ४.१८ ॥ ಕರ್ಮಣಿ ಅಕರ್ಮ ಯಃ ಪಶ್ಯೇತ್ ಅಕರ್ಮಣಿ ಚ ಕರ್ಮ ಯಃ | ಸಃ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ಮನುಷ್ಯೇಷು
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.17
कर्मणः हि अपि बॊद्धव्यं बॊद्धव्यं च विकर्मणः । अकर्मणः च बॊद्धव्यं गहना कर्मणः गतिः ॥ ४.१७ ॥ ಕರ್ಮಣಃ ಹಿ ಅಪಿ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ ಚ ವಿಕರ್ಮಣಃ | ಅಕರ್ಮಣಃ ಚ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ ಗಹನಾ ಕರ್ಮಣಃ