ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.5
यत् सांख्यैः प्राप्यतॆ स्थानं तत् यॊगैः अपि गम्यतॆ । एकं सांख्यं च यॊगं च यः पश्यति सः पश्यति ॥ ५.५ ॥ ಯತ್ ಸಾಂಖ್ಯೈಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಸ್ಥಾನಂ ತತ್ ಯೋಗೈಃ ಅಪಿ ಗಮ್ಯತೇ |
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.4
सांख्य यॊगौ पृथक् बालाः प्रवदन्ति न पण्डिताः । एकम् अपि अस्थितः संयक् उभयॊः विन्दतॆ फलम् ॥ ५.४ ॥ ಸಾಂಖ್ಯ ಯೋಗೌ ಪೃಥಕ್ ಬಾಲಾಃ ಪ್ರವದಂತಿ ನ ಪಂಡಿತಾಃ | ಏಕಂ ಅಪಿ ಅಸ್ಥಿತಃ ಸಂಯಕ್
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.3
ज्ञॆयः सः नित्य-संन्यासी यः न द्वॆष्टि न काङ्क्षति । निर्द्वन्द्वः हि महाबाहॊ सुखं बन्धात् प्रमुच्यतॆ ॥ ५.३ ॥ ಜ್ಞೇಯಃ ಸಃ ನಿತ್ಯ-ಸಂನ್ಯಾಸೀ ಯಃ ನ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ನ ಕಾಂಕ್ಷತಿ | ನಿರ್ದ್ವಂದ್ವಃ ಹಿ ಮಹಾಬಾಹೋ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.2
श्री भगवान् उवाच :- संन्यासः कर्मयॊगः च निःश्रॆयसकरौ उभौ । तयॊः तु कर्मसंन्यासात् कर्मयॊगः विशिष्यतॆ ॥ ५.२ ॥ ಶ್ರೀ ಭಗವಾನ್ ಉವಾಚ :- ಸಂನ್ಯಾಸಃ ಕರ್ಮಯೋಗಃ ಚ ನಿಃಶ್ರೇಯಸಕರೌ ಉಭೌ | ತಯೋಃ ತು
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.1
अर्जुन उवाच :- सन्यासं कर्मणां कृष्ण पुनः यॊगं च शंससि । यत् श्रॆयः एतयॊः एकं तन्मॆ ब्रूहि सुनिश्चितम् ॥ ५.१ ॥ ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ :- ಸನ್ಯಾಸಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ಕೃಷ್ಣ ಪುನಃ ಯೋಗಂ ಚ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.42
तस्मात् अज्ञान सम्भूतं हृत्स्थं ज्ञानासिन आत्मनः । छित्वा एनं संशयं यॊगम् आतिष्ठ उत्तिष्ठ भारत ॥ ४.४२ ॥ ತಸ್ಮಾತ್ ಅಜ್ಞಾನ ಸಂಭೂತಂ ಹೃತ್ಸ್ಥಂ ಜ್ಞಾನಾಸಿನ ಆತ್ಮನಃ | ಛಿತ್ವಾ ಏನಂ ಸಂಶಯಂ ಯೋಗಮ್ ಆತಿಷ್ಠ ಉತ್ತಿಷ್ಠ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.41
यॊग सन्यस्त कर्माणं ज्ञान सञ्छिन्न संशयम् । आत्मवन्तं न कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय ॥ ४.४१ ॥ ಯೋಗ ಸಂಯಸ್ತ ಕರ್ಮಾಣಂ ಜ್ಞಾನ ಸಂಛಿನ್ನ ಸಂಶಯಮ್ | ಆತ್ಮವಂತಂ ನ ಕರ್ಮಾಣಿ ನಿಬಧ್ನಂತಿ ಧನಂಜಯ || ೪.೪೧ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.40
अज्ञः च अश्रद्दधानः च संशय-आत्मा विनश्यन्ति । न अयं लॊकः अस्ति न परः न सुखं संशय-आत्मनः ॥ ४.४० ॥ ಅಜ್ಞಃ ಚ ಅಶ್ರದ್ದಧಾನಃ ಚ ಸಂಶಯ-ಆತ್ಮಾ ವಿನಶ್ಯಂತಿ | ನ ಅಯಂ ಲೋಕಃ ಅಸ್ತಿ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.39
श्रद्धावान् लभतॆ ज्ञानं तत् परः संयत इन्द्रियः । ज्ञानं लब्ध्वा परां शान्तिम् अचिरॆण अधिगच्छति ॥ ४.३९ ॥ ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ ಲಭತೇ ಜ್ಞಾನಂ ತತ್ ಪರಃ ಸಂಯತ ಇಂದ್ರಿಯಃ | ಜ್ಞಾನಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪರಾಂ ಶಾಂತಿಮ್ ಅಚಿರೇಣ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.38
न हि ज्ञानॆन सदृशं पवित्रम् इह विद्यतॆ । तत् स्वयं यॊगसंसिद्धः कालॆन आत्मनि विन्दति ॥ ४.३८ ॥ ನ ಹಿ ಜ್ಞಾನೇನ ಸದೃಶಂ ಪವಿತ್ರಮ್ ಇಹ ವಿದ್ಯತೇ | ತತ್ ಸ್ವಯಂ ಯೋಗಸಂಸಿದ್ಧಃ ಕಾಲೇನ ಆತ್ಮನಿ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.37
यथा एधांसि समिद्धः अग्निः भस्मसात् कुरुतॆ अर्जुन । ज्ञान अग्निः सर्व कर्माणि भस्मसात् कुरुतॆ तथा ॥ ४.३७ ॥ ಯಥಾ ಏಧಾಂಸಿ ಸಮಿದ್ಧಃ ಅಗ್ನಿಃ ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಕುರುತೇ ಅರ್ಜುನ | ಜ್ಞಾನ ಅಗ್ನಿಃ ಸರ್ವ ಕರ್ಮಾಣಿ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.36
अपि चॆत् असि पापॆभ्यः सर्वॆभ्यः पापकृत्तमः । सर्वं ज्ञान प्लवॆन एव वृजिनं सन्तरिष्यसि ॥ ४.३६ ॥ ಅಪಿ ಚೇತ್ ಅಸಿ ಪಾಪೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವೇಭ್ಯಃ ಪಾಪಕೃತ್ತಮಃ | ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾನ ಪ್ಲವೇನ ಏವ ವೃಜಿನಂ ಸಂತರಿಷ್ಯಸಿ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.35
यत् ज्ञात्वा न पुनः मॊहं एवं यास्यसि पाण्डव । यॆन भूतानि अशॆषाणि द्रक्ष्यसि आत्मनि अथॊ मयि ॥ ४.३५ ॥ ಯತ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ನ ಪುನಃ ಮೋಹಂ ಏವಂ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಪಾಂಡವ | ಯೇನ ಭೂತಾನಿ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.34
तत् विद्धि प्रणिपातॆन परिप्रश्नॆन सॆवया । उपदॆक्ष्यन्ति तॆ ज्ञानं ज्ञानिनः तत्वदर्शिनः ॥ ४.३४ ॥ ತತ್ ವಿದ್ಧಿ ಪ್ರಣಿಪಾತೇನ ಪರಿಪ್ರಶ್ನೇನ ಸೇವಯಾ | ಉಪದೇಕ್ಷ್ಯಂತಿ ತೇ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾನಿನಃ ತತ್ವದರ್ಶಿನಃ || ೪.೩೪ || tat viddhi
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.33
श्रॆयान् द्रव्यमयात् यज्ञात् ज्ञान यज्ञः परन्तप । सर्वं कर्म अखिलं पार्थ ज्ञानॆ परिसमाप्यतॆ ॥ ४.३३ ॥ ಶ್ರೇಯಾನ್ ದ್ರವ್ಯಮಯಾತ್ ಯಜ್ಞಾತ್ ಜ್ಞಾನ ಯಜ್ಞಃ ಪರಂತಪ | ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮ ಅಖಿಲಂ ಪಾರ್ಥ ಜ್ಞಾನೇ ಪರಿಸಮಾಪ್ಯತೇ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.32
एवं बहुविधाः यज्ञाः वितताः ब्रह्मणः मुखॆ । कर्मजान् विद्धि तान् सर्वान् एवं ज्ञात्वा विमॊक्ष्यसॆ ॥ ४.३२ ॥ ಏವಂ ಬಹುವಿಧಾಃ ಯಜ್ಞಾಃ ವಿತತಾಃ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಮುಖೇ | ಕರ್ಮಜಾನ್ ವಿದ್ಧಿ ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.31
यज्ञ शिष्ट अमृत भुजः यान्ति ब्रह्म सनातनम् । न अयं लॊकः अस्ति अयज्ञस्य कुतः अन्यः कुरुसत्तम ॥ ४.३१ ॥ ಯಜ್ಞ ಶಿಷ್ಟ ಅಮೃತ ಭುಜಃ ಯಾಂತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್ | ನ ಅಯಂ ಲೋಕಃ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.30
अपरॆ नियत आहाराः प्राणान् प्राणॆषु जुह्वति । सर्वॆ अपि एतॆ यज्ञ विदः यज्ञ क्षपित कल्मषाः ॥ ४.३० ॥ ಅಪರೇ ನಿಯತ ಆಹಾರಾಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಪ್ರಾಣೇಷು ಜುಹ್ವತಿ | ಸರ್ವೇ ಅಪಿ ಏತೇ ಯಜ್ಞ ವಿದಃ
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.29
अपानॆ जुह्वति प्राणं प्राणॆ अपानं तथा अपरॆ । प्राण-अपान गती रुद्ध्वा प्राणायाम परायणाः ॥ ४.२९ ॥ ಅಪಾನೇ ಜುಹ್ವತಿ ಪ್ರಾಣಂ ಪ್ರಾಣೇ ಅಪಾನಂ ತಥಾ ಅಪರೇ | ಪ್ರಾಣ-ಅಪಾನ ಗತೀ ರುದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಪರಾಯಣಾಃ ||
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 4.28
द्रव्ययज्ञाः तपॊयज्ञा यॊगयज्ञाः तथा अपरॆ । स्वाध्याय ज्ञानयज्ञाः च यतयः संशित व्रताः ॥ ४.२८ ॥ ದ್ರವ್ಯಯಜ್ಞಾಃ ತಪೋಯಜ್ಞಾ ಯೋಗಯಜ್ಞಾಃ ತಥಾ ಅಪರೇ | ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಾಃ ಚ ಯತಯಃ ಸಂಶಿತ ವ್ರತಾಃ || ೪.೨೮ ||