ಸುಭಾಷಿತ -1

ದಯಮಾಡೋ ರಂಗಾ

ದಯಮಾಡೋ | ರಂಗಾ | ದಯಮಾಡೋ ದಯಮಾಡೋ ನಿನ್ನ ದಾಸನು ನಾನೆಂದು || ಪ || ಹಲವು ಕಾಲದಿಂದ ನಿನ್ನ ಹಂಬಲ ಎನಗೆ | ಒಲಿದು ಪಾಲಿಸಬೇಕು ವಾರಿಜನಾಭ || ೧

ಎಲ್ಲರು ಮಾಡುವುದು ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ

ಎಲ್ಲರು ಮಾಡುವುದು ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ | ಗೇಣು ಬಟ್ಟೆಗಾಗಿ || ಪ || ಸಿರಿ | ವಲ್ಲಭನ ಭಜಿಸುವುದು ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ || ಅ ಪ || ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯ ಹೊರುವುದು ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ ದೊಡ್ಡ | ಮಲ್ಲರೊಡನಾಡುವುದು ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ

ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಕೈ ಬಾರದೀ ಕಾಲ

ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಕೈ ಬಾರದೀ ಕಾಲ | ಪಾಪ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಮನಸೋಲೋದೀ ಕಲಿ ಕಾಲ || ಪ || ದಂಡದ್ರೋಹಕೆ ಉಂಟು | ಪುಂಡು ಪೋಕರಿಗುಂಟು | ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಲ್ಲವೀ ಕಾಲ

ದೇವ ಬಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿ ಬಂದನೋ

ದೇವ ಬಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿ ಬಂದನೋ | ದೇವರ ದೇವ ಶಿಖಾಮಣಿ ಬಂದನೋ || ಪ || ಉರಗಶಯನ ಬಂದ ಗರುಡಗಮನ ಬಂದ | ನರನಿಗೊಲಿದವ ಬಂದ | ನಾರಾಯಣ ಬಂದ || ೧

ದಾಸರ ನಿಂದಿಸಬೇಡ ಮನುಜ

ದಾಸರ ನಿಂದಿಸಬೇಡ ಮನುಜ | ಹರಿ | ದಾಸರ ನಿಂದಿಸಬೇಡ || ಪ || ರಾಮನ ನಿಂದಿಸಿ ರಾವಣ ಕೆಟ್ಟ | ವಿಭೀಷಣಗಾಯಿತು ಪಟ್ಟ

ಅಪರಾಧಿ ನಾನಲ್ಲ ಅಪರಾಧ ಎನಗಿಲ್ಲ

ಅಪರಾಧಿ ನಾನಲ್ಲ ಅಪರಾಧ ಎನಗಿಲ್ಲ | ಕಪಟನಾಟಕ ಸೂತ್ರಧಾರಿ ನೀನೆ || ಪ || ನೀನೆ ಆಡಿಸದಿರಲು ಜಡ ಒನಕೆಯ ಬೊಂಬೆ | ಏನು ಮಾಡಲು ಬಲ್ಲುದು ತಾನೆ ಬೇರೆ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.29

भॊक्तारं यज्ञ तपसां सर्व लॊक महॆश्वरम् । सुहृदं सर्व भूतानां ज्ञात्वा मां शान्तिम् ऋच्छति ॥ ५.२९ ॥ ಭೋಕ್ತಾರಂ ಯಜ್ಞ ತಪಸಾಂ ಸರ್ವ ಲೋಕ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ | ಸುಹೃದಂ ಸರ್ವ ಭೂತಾನಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಾಂ ಶಾತಿಮ್

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.27,5.28

स्पर्शान् कृत्वा बहिः बाह्यान् चक्षुः च एव अन्तरॆ भ्रुवॊः । प्राण अपानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तर चारिणौ ॥ ५.२७ ॥ यत इन्द्रिय मनः बुद्धिः मुनिः मॊक्ष परायणः । विगत इच्छा भय

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.26

कामक्रॊध विमुक्तानां यतीनां यतचॆतसाम् । अभितः ब्रह्मनिर्वाणं वर्ततॆ विदित आत्मनाम् ॥ ५.२६ ॥ ಕಾಮಕ್ರೋಧ ವಿಮುಕ್ತಾನಾಂ ಯತೀನಾಂ ಯತಚೇತಸಾಮ್ | ಅಭಿತಃ ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ವಾಣಂ ವರ್ತತೇ ವಿದಿತ ಆತ್ಮನಾಮ್ || ೫.೨೬ || kAmakrOdha vimuktAnAM yateenAM yatachEtasAm

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.25

लभन्ते ब्रह्मनिर्वाणम् ऋषयः क्षीणकल्मषाः । छिन्न द्वैधा यतात्मानः सर्वभूतहितॆ रताः ॥ ५.२५ ॥ ಲಭಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ವಾಣಮ್ ಋಷಯಃ ಕ್ಷೀಣಕಲ್ಮಷಾಃ | ಛಿನ್ನ ದ್ವೈಧಾ ಯತಾತ್ಮಾನಃ ಸರ್ವಭೂತಹಿತೇ ರತಾಃ || ೫.೨೫ || labhante brahmanirvANam RuShayaH kSheeNakalmaShAH

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.24

यः अन्तः सुखः अन्तः आरामः तथा अन्तः ज्यॊतिः एव यः । सः यॊगी ब्रह्मनिर्वाणं ब्रह्मभूतः अधिगच्छति ॥ ५.२४ ॥ ಯಃ ಅಂತಃ ಸುಖಃ ಅಂತಃ ಆರಾಮಃ ತಥಾ ಅಂತಃ ಜ್ಯೋತಿಃ ಏವ ಯಃ |

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.23

शक्नॊति इह एव यः सॊढुं प्राक् शरीर विमॊक्षनात् । कामक्रॊध उद्भवं वॆगं सः युक्तः सः सुखी नरः ॥ ५.२३ ॥ ಶಕ್ನೋತಿ ಇಹ ಏವ ಯಃ ಸೋಢುಂ ಪ್ರಾಕ್ ಶರೀರ ವಿಮೋಕ್ಷನಾತ್ | ಕಾಮಕ್ರೋಧ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.22

यॆ हि संस्पर्शजाः भॊगाः दुःखयॊनय एव तॆ । आद्यन्तवन्तः कौन्तॆय न तॆषु रमतॆ बुधः ॥ ५.२२ ॥ ಯೇ ಹಿ ಸಂಸ್ಪರ್ಶಜಾಃ ಭೋಗಾಃ ದುಃಖಯೋನಯ ಏವ ತೇ | ಆದ್ಯಂತವಂತಃ ಕೌಂತೇಯ ನ ತೇಷು ರಮತೇ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.21

बाह्य स्पर्षॆषु असक्तात्मा विन्दति आत्मनि यत् सुखम् । सः ब्रह्मयॊग युक्तात्मा सुखम् अक्षयम् अश्नुतॆ ॥ ५.२१ ॥ ಬಾಹ್ಯ ಸ್ಪರ್ಷೇಷು ಅಸಕ್ತಾತ್ಮಾ ವಿಂದತಿ ಆತ್ಮನಿ ಯತ್ ಸುಖಮ್ | ಸಃ ಬ್ರಹ್ಮಯೋಗ ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಸುಖಮ್ ಅಕ್ಷಯಮ್

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.20

न प्रहृष्यॆत् प्रियं प्राप्य न उद्विजॆत् प्राप्य च अप्रियम् । स्थिरबुद्धिः असम्मूढः ब्रह्मवित् ब्रह्मणि स्थितः ॥ ५.२० ॥ ನ ಪ್ರಹೃಷ್ಯೇತ್ ಪ್ರಿಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನ ಉದ್ವಿಜೇತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಚ ಅಪ್ರಿಯಮ್ | ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಃ ಅಸಮ್ಮೂಢಃ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.19

इह एव तैः जितः सर्गः यॆषां साम्यॆ स्थितं मनः । निर्दॊषं हि समं ब्रह्म तस्मात् ब्रह्मणि तॆ स्थिताः ॥ ५.१९ ॥ ಇಹ ಏವ ತೈಃ ಜಿತಃ ಸರ್ಗಃ ಯೇಷಾಂ ಸಾಮ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಂ ಮನಃ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.18

विद्या-विनय-सम्पन्ने ब्राह्मणे गवि हस्तिनि । शुनि च एव श्वपाके च पण्डिताः समदर्शिनः ॥ ५.१८ ॥ ವಿದ್ಯಾ-ವಿನಯ-ಸಂಪನ್ನೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೆ ಗವಿ ಹಸ್ತಿನಿ | ಶುನಿ ಚ ಏವ ಶ್ವಪಾಕೆ ಚ ಪಂಡಿತಾಃ ಸಮದರ್ಶಿನಃ || ೫.೧೮ ||

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.17

तत् बुद्धयः तत् आत्मानः तत् निष्ठाः तत् परायणाः । गच्छन्ति अपुनः आवृत्तिं ज्ञान-निर्धूत-कल्मषाः ॥ ५.१७ ॥ ತತ್ ಬುದ್ಧಯಃ ತತ್ ಆತ್ಮಾನಃ ತತ್ ನಿಷ್ಠಾಃ ತತ್ ಪರಾಯಣಾಃ | ಗಚ್ಛಂತಿ ಅಪುನಃ ಆವೃತ್ತಿಂ ಜ್ಞಾನ-ನಿರ್ಧೂತ-ಕಲ್ಮಷಾಃ ||

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಶ್ಲೋಕ 5.16

ज्ञानॆन तु तत् अज्ञानं यॆषां नाशितम् आत्मनः । तॆषाम् आदित्यवत् ज्ञानं प्रकाशयति तत् परम् ॥ ५.१६ ॥ ಜ್ಞಾನೇನ ತು ತತ್ ಅಜ್ಞಾನಂ ಯೇಷಾಂ ನಾಶಿತಮ್ ಆತ್ಮನಃ | ತೇಷಾಮ್ ಆದಿತ್ಯವತ್ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಕಾಶಯತಿ ತತ್